خانهوبلاگ ‹ ورزش در فستینگ؛ کِی و چطور تمرین کنیم؟
دمبل، ساعت و نمودار ضربان — ورزش در روزه‌داری متناوب
ورزش

ورزش در فستینگ؛ کِی و چطور تمرین کنیم؟

نویسنده: لیلا اکبریان، کارشناس تغذیه · آخرین به‌روزرسانی: تیر ۱۴۰۵ · زمان مطالعه حدود ۶ دقیقه

یکی از پرتکرارترین سؤال‌های کسانی که فستینگ را شروع می‌کنند این است: «با شکم خالی ورزش کنم یا بعد از غذا؟» جای نگرانی نیست؛ ورزش و روزه‌داری متناوب نه‌تنها با هم تضادی ندارند، بلکه اگر درست کنار هم بنشینند می‌توانند نتیجه‌ی کاهش وزن و تناسب اندامت را بهتر کنند. همه چیز به دو چیز برمی‌گردد: انتخاب زمان درست تمرین و توجه به واکنش بدنت.

ورزش با شکم خالی؛ خوب یا بد؟

وقتی چند ساعت چیزی نخورده‌ای، ذخیره‌ی قند بدن (گلیکوژن) پایین‌تر است و بدن راحت‌تر سراغ چربی می‌رود. به همین دلیل، تمرین در حالت فست می‌تواند چربی‌سوزی را کمی بیشتر کند. اما این یعنی کل ماجرا فقط درباره‌ی چربی‌سوزی لحظه‌ای نیست؛ آنچه در نهایت وزنت را تعیین می‌کند، مجموع کالری دریافتی و مصرفی در طول روز است، نه فقط لحظه‌ی تمرین.

برای تمرین‌های سبک تا متوسط مثل پیاده‌روی تند، یوگا یا دوچرخه‌سواری آرام، ورزش با شکم خالی برای بیشتر افراد سالم کاملاً بی‌خطر است. اما برای تمرین‌های خیلی شدید یا طولانی، نبود سوخت کافی ممکن است باعث افت عملکرد و خستگی زودرس شود.

اگر حین ورزش با شکم خالی دچار سرگیجه، ضعف شدید، تپش قلب یا سیاهی رفتن چشم شدی، فوراً تمرین را متوقف کن، بنشین و فست را با یک خوراکی سبک مثل خرما یا میوه بشکن. شدت را به بدنت تحمیل نکن.

بهترین زمان تمرین در روش ۱۶:۸

در روش محبوب ۱۶:۸ معمولاً سه پنجره‌ی زمانی برای تمرین داری و هرکدام مزیت خودش را دارد:

  1. اواخر فست، درست قبل از بازه‌ی غذا: بهترین انتخاب برای چربی‌سوزی. تمرین می‌کنی و کمی بعد فست را با وعده‌ی بازیابی می‌شکنی؛ این‌طور پروتئین و کربوهیدرات بلافاصله به ریکاوری عضله می‌رسد.
  2. داخل بازه‌ی غذا، بعد از یک وعده‌ی سبک: مناسب تمرین‌های شدید و بدنسازی. وقتی سوخت در دسترس است، قدرت و حجم تمرینت بالاتر می‌رود.
  3. صبح زود در دل فست: برای کاردیوی سبک و کسانی که صبح‌ها انرژی بهتری دارند مناسب است، اما برای تمرین سنگین توصیه نمی‌شود.
قانون ساده: هرچه تمرین سبک‌تر و هوازی‌تر است، فست‌بودن کمتر اهمیت دارد. هرچه تمرین سنگین‌تر و قدرتی‌تر می‌شود، داشتن سوخت قبل از آن مهم‌تر می‌شود.

کاردیو در فست

تمرین‌های هوازی مثل پیاده‌روی، دویدن آرام و دوچرخه گزینه‌های عالی برای انجام در حالت فست هستند. بدن در این شدت‌ها به‌خوبی از چربی به‌عنوان سوخت استفاده می‌کند و معمولاً افت عملکرد محسوسی حس نمی‌شود. شروع با پیاده‌روی تند ۳۰ تا ۴۵ دقیقه‌ای در ساعت‌های پایانی فست، یک نقطه‌ی شروع امن و مؤثر است.

بدنسازی و تمرین قدرتی

برای تمرین با وزنه و افزایش قدرت یا حجم عضله، داشتن انرژی کافی اهمیت بیشتری دارد. اگر هدفت عضله‌سازی است، بهتر است تمرین قدرتی را داخل بازه‌ی غذا و بعد از یک وعده‌ی متعادل انجام دهی تا قدرت و کیفیت تمرینت حفظ شود. اگر هم ترجیح می‌دهی صبح و در فست تمرین کنی، حتماً بلافاصله بعد از تمرین فست را با یک وعده‌ی پروتئین‌دار بشکن.

چطور در فستینگ عضله از دست ندهیم؟

ترس از «آب شدن عضله» در فستینگ رایج است، اما تا حد زیادی قابل کنترل است. فست به‌خودی‌خود عضله را تحلیل نمی‌برد؛ آنچه عضله را از بین می‌برد، نخوردن پروتئین کافی و کالری بسیار کم است. برای حفظ عضله:

با کالری‌شمار فستو می‌توانی ببینی پروتئین روزانه‌ات به هدف می‌رسد یا نه و وعده‌ها را طوری بچینی که هم در کسری کالری بمانی و هم عضله‌ات حفظ شود.

اشتباه‌های رایج ورزش در فستینگ

با اپلیکیشن فستو مسیر فستینگت رو ساده کن
تایمر زنده، کالری‌شمار غذای ایرانی و پیگیری وزن.
دانلود اپلیکیشن اندروید

سؤال‌های پرتکرار

آیا ورزش با شکم خالی در فستینگ خطرناک است؟
برای بیشتر افراد سالم، تمرین سبک تا متوسط با شکم خالی مشکلی ندارد و حتی می‌تواند چربی‌سوزی را کمی بیشتر کند. اگر سرگیجه، ضعف شدید یا تپش قلب داشتی، تمرین را متوقف کن و فست را با یک خوراکی سبک بشکن.

بهترین زمان ورزش در روش ۱۶:۸ کی است؟
اواخر فست و درست قبل از بازه‌ی غذا برای چربی‌سوزی، یا داخل بازه‌ی غذا بعد از یک وعده‌ی سبک برای تمرین‌های شدید و بدنسازی.

آیا در فستینگ عضله از دست می‌دهم؟
اگر پروتئین کافی بخوری و تمرین قدرتی داشته باشی، خیر. عامل اصلی از دست رفتن عضله، پروتئین و کالری ناکافی است، نه خود فست.